Wonen in een huis met historie

Het huis van de familie Tadema in Eastermar is nooit af. Ieder jaar wordt er wel weer een volgende klus aangepakt. Hun woning heeft in haar lange bestaan dan ook al vele gedaantes aangenomen. Momenteel is het niet alleen een woonhuis, maar ook Helena’s winkel.

Er wordt bij binnenkomst in de woning druk geboord en gezaagd in de grote schuur die bij het huis hoort. ,,We zijn nu de badkamer aan het verbouwen. Er komt een nieuwe, hier beneden waar eerst de bijkeuken was.” De wc en badkamer worden beneden bij elkaar getrokken. Er is al een glimp op te vangen van hoe het er uit gaat zien: de muur van de inloopdouche is betongrijs van kleur.

,,Grijs was voor ons wel even een stap hoor”, zegt vrouw des huizes Helena terwijl ze aan de lange keukentafel thee en koffie inschenkt. ,,We houden eigenlijk best wel van kleur. Allard, mijn man, vroeg ook al: moet er niet wat meer kleur bij? Laten we eerst maar even kijken hoe het komt. Ik denk dat het wel mooi wordt.”

De grote woonkeuken is inderdaad wat kleurrijker ingericht: vrolijke, gehaakte kussens op de houten bank onder het raam, overal bloemen en warme rode tegels op de vloer. ,,Toen we hier kwamen wonen, wilde ik echt een witte basis. Rust. Maar we misten de kleuren toch, ze zijn langzaam teruggekomen. En ach, een vers bosje bloemen op tafel maakt al een heel verschil.”

 

Het huis is oud, dus het is nooit helemaal af. ,,Ieder jaar pakken we weer een nieuwe klus op. Anders wordt het te veel. Gelukkig kunnen we het verfwerk zelf doen en kan Allard de elektriciteit ook grotendeels zelf aanleggen. De rest besteden we uit.”

Allard heeft zo zelf de oude balken in de keuken tevoorschijn getoverd. ,,Daar zat een plaat voor, de elektriciteitsdraden liepen daar achter en dat moest weggewerkt worden. Die balken zijn zo mooi, die horen bij de geschiedenis van het huis. We maken ze nu ook weer zichtbaar in de badkamer. Met hoogglans verf, dan zie je alle nerven en groeven lopen.”

Huis met een verhaal

Toen de kinderen klein waren, woonde het gezin in Noardburgum. ,,We hadden daar een twee-onder-een-kapwoning. Maar dat was toch een beetje te nieuw naar onze smaak. We wilden iets ouds, iets met een verhaal. We komen allebei uit deze buurt. Allards ouderlijk huis staat hier even verderop, ikzelf kom uit Jistrum. Toen we bij Allards ouders op bezoek gingen, zagen we dit te koop staan, in de winkelstraat. Het is geen monumentaal pand, maar wel karakteristiek.”

Het was tijdens de oorlog een distributiekantoor voor de bonnen

Daar weet Allard meer over te vertellen, als hij even later binnenkomt. ,,Ja, in dit pand heeft van alles gezeten vroeger. Het is een boerderij geweest met een lap grond, dat zie je nog aan de grote schuur die er bij hoort. Maar die grond is langzaam aan steeds meer bebouwd geraakt. Nu hoort alleen onze tuin er nog bij. Verder heeft er een mosterdmakerij gezeten, een fouragehandel… En in de twintigste eeuw is het een tijd een postkantoor geweest. Het was tijdens de oorlog ook het distributiekantoor voor de bonnen. Ik heb gehoord dat het een paar keer is overvallen, In scène gezet door het verzet, om bonnen te bemachtigen.”

 

Stoffenwinkel

Vandaag de dag is het huis niet alleen woning, maar ook winkel. Terwijl Allard op pad is voor zijn werk als technisch directeur van een transportbedrijf, is Helena thuis met stof in de weer. Ze houdt van quilten, borduren, breien, haken, kortom: alles wat met handwerken te maken heeft. ,,Ik heb vroeger altijd met stof gewerkt, tijdens mijn opleiding tot costumière en mijn werk in de linnenkamer van een verpleeghuis. Toen de kinderen kwamen, ben ik gestopt met werken, maar ik wilde toch iets voor mezelf. Zodoende ben ik zelf cursussen gaan volgen en heb steeds meer technieken geleerd.”

Door het hele huis zijn creaties van Helena te vinden

,,Nu geef ik zelf regelmatig workshops hier in de keuken. Toen we dit huis kochten, had het al een woon-winkelbestemming. Daar heb ik gebruik van gemaakt. In de voorste kamer aan de straat, die vroeger een slaapkamer was, run ik nu mijn stoffenwinkel, It Quiltershúske.”

Door het hele huis heen zijn dan ook eigen creaties van Helena te vinden: kussens, een gequilte sprei op het bed, kanten werkjes aan de wand. In de woonkamer hangen ook de merklappen van beppe Marie en oudtante Abeltje. ,,Ik krijg en koop vaak textiel met een verhaal. Dat vind ik bijzonder. Textiel wordt in Nederland meestal alleen als gebruiksvoorwerp gezien, maar er zit vaak zoveel meer achter.”

 

Brocant en landelijk

Toen Allard en Helena het kochten, was het al een ingericht woonhuis. Ook op de bovenverdieping, aanvankelijk alleen een grote hooizolder, waren al slaapkamers gecreëerd. ,,We hebben wel zelf de keuken verbouwd. Daarvoor hebben we de achterkamer, keuken en hal bij elkaar getrokken. Nu is het een flinke leefkeuken geworden.” De grote eetkamertafel vormt de spil van het huis en biedt als het nodig is wel ruimte aan tien man. ,,We zitten hier graag, ik met mijn quiltwerkje, Kors achter de laptop, krantje erbij, heerlijk”, vertelt Helena.

Het huis wordt grotendeels door Helena ingericht. Maar als het eenmaal goed is, is ze ook tevreden. ,,We hebben in huis weinig nieuwe meubels staan. Veel dingen hebben we gekregen van familie, zoals deze kast hier in de keuken en die in de woonkamer. Die gaan jaren mee, zonde om die weg te doen. Op onze slaapkamer staat ook een kast die we hebben gekocht toen we gingen samenwonen. Gelukkig konden we die voor de verbouwing uit elkaar halen, want anders kregen we hem nooit de trap op.”

Helena zou haar woonstijl willen omschrijven als een combinatie van brocante, romantisch en landelijk. ,,Maar niet popperig, niet met alleen maar roze en bloemetjes. Er wonen ook nog mannen in dit huis. Daarom moet het ook een beetje praktisch blijven.” Zo stond de donkere Hongaarse bank eerst bij de tafel, in plaats van tegen de muur onder het raam. ,,Maar dat vonden de mannen niet zo fijn”, zegt Helena. ,,Nee, dat at helemaal niet lekker”, grinnikt Allard.


 

WIE Allard (47), Helena (47), Kors (18), Iris (17) en Tjalf (8) Tadema.
WAAR Voormalige boerderij en postkantoor in het centrum van Eastermar.
HUIS GEBOUWD in de negentiende eeuw.
WONEN HIER sinds 2002.
FAVORIETE PLEK Aan de keukentafel, daar wordt gehandwerkt, gecomputerd, gegeten en huiswerk gemaakt.
LAATST GEKOCHT De Hongaarse houten bank die in de keuken staat.
LAATST GEDAAN De verbouwing van de badkamer en wc, die is zelfs nog bezig tijdens de reportage.
FAVORIETE WINKEL Die hebben we niet echt, we krijgen veel meubels van familie, kopen ze bij brocantewinkels, opruimingen van oude schuren, maar ook wel bij de bouwmarkt, Ikea of Leen Bakker.
WOONWENS De woonkamer aanpakken: het plafond weghalen zodat de balken zichtbaar worden en opnieuw verven of behangen.
WEBSITE www.quiltershuske.nl, quiltershuske.blogspot.com


 

TEKST MIRANDA TEN WOLDE
FOTO’S JILMER POSTMA