Binnenkijken, Sleen, woonboerderij, Nita ter Hoek, Roel Omvlee

Verlangen naar een boerderij

Hun droomboerderij stond niet te koop, dus kozen ze een andere. En nu wonen Roel Omvlee en Nita ter Hoek toch op die magische plek waar ze zo naar verlangden.

Ze liepen er vaak om de honden uit te laten, op de stille Bommertsweg aan de rand van hun dorp Sleen. En keken dan verlangend naar die sobere verkavelingsboerderij uit de jaren vijftig. Dát zou nog eens een mooie plek zijn om te wonen! Maar ja, het was niet te koop. Dus kochten de geboren en getogen Drent Roel Omvlee en zijn partner Nita ter Hoek elders in het dorp een boerderij om vervolgens grondig op te knappen. Zal je net zien: was-ie klaar, komt dat gedroomde huis op die magische plek te koop!

We wonen in het voorhuis, zoals het hoort

Na een jaar lang twijfelen zetten ze twee jaar geleden tóch de stap om die boerderij te kopen. Een grondige verbouwing volgde, waarbij ook Roel een groot aandeel leverde en het is nog niet allemaal af. Maar ze zijn het roerend eens: ,,Al verklaarde iedereen ons eerst voor gek. Dit is onze ideale plek en woning.’’

Nita kwam op haar twaalfde vanuit Almelo in Emmen wonen, deed een bloemistenopleiding en heeft in die plaats nu een bloemenzaak ‘Nita bloemsierkunst Emmen’ met veel bijzondere bloemen, vazen en potten. Ze werkte ook in dit huis vanuit haar gevoel voor kleur en vorm. ,,Het was een beetje een droevig huis, maar met zoveel mogelijkheden. Het huis zelf is bij ons altijd leidend geweest, we hebben respect voor wat er is en behouden zo veel mogelijk.’’

Roel: ,,De buitenkant lieten we vrijwel intact. En we wonen in het voorhuis, zoals het hoort.’’ Dankzij de ramen aan drie kanten kunnen ze hier de zon volgen van zonsopgang tot zonsondergang. ,,En we zien vanuit hier het maantje boven de toren van Sleen. Het uitzicht is hier dankzij het weer en de wisselende seizoenen elke dag anders.’’

Binnenplein

De deeldeuren zitten aan de zijkant van het huis en zijn vernieuwd. Vanuit hier stap je met de loopdeur een verrassend ‘binnenplein’ op: een grote hal waarvandaan je tot in de nok van de boerderij kijkt. Een serie oude stoere lockers zorgt voor opbergruimte. Verzonken spots lichten subtiel de oude gebinten uit. Een rechte trap leidt naar de logeerverdieping met drie gezellige kamertjes; een extra badkamer staat nog op de verlanglijst.

Beneden ligt, naast de door Roel getimmerde bijkeuken, zijn haast professionele werkplaats. Hier staat een imposante werkbank met geschiedenis, hij is nog afkomstig van de al lang niet meer bestaande melkfabriek uit Sleen. Vanuit het binnenplein kom je vervolgens met glazen deuren in het woongedeelte.

De oorspronkelijke brandmuur die vroeger tussen het woongedeelte en de deel stond, is nog gedeeltelijk in originele staat en scheidt nu de woonkamer van de open keuken. De keuken met het kookeiland heeft een stoer zwart blad en houten kastjes, het roestvrijstaal past er precies bij, net zoals de rij grote glazen voorraadpotten. De knalrode Wesco vuilnisbak en de oversized glazen bak met fruit zijn vrolijke kleuraccenten.

In het woondeel is de brandmuur donker antraciet geschilderd, precies in de kleur van de grote houtkachel. Daar tegenover staat de behaaglijke stoere plofbank met uitnodigende zachte schapenvachtjes en vrolijke kussens. De oude pers onder de lage salontafel is een recente aankoop en vormt een mooi contrast met de strakke houtkachel.

De oorspronkelijke stalmuur staat er ook nog. ,,We hebben ’m alleen maar schoongemaakt. Bezoekers vragen wel eens wanneer we het gaan afwerken. Niet dus!’’ Deze muur vormt de grens tussen de het ‘binnenplein’ en de gang. Daaraan grenst hun ruime slaapkamer met walk-in-closet – ,,Nooit meer rommel, geweldig!”- en badkamer met vrijstaand bad. Vanaf de douche kun je door de stalraampjes goed zien wat voor weer het is.

 Glaspui

In de kamer zetten ze de enorme glaspui op het zuiden zo’n 2,5 meter naar binnen, zodat er binnen de grenzen van de boerderij een verrassend overdekt terras is ontstaan. De honden kijken hier graag door de ramen naar binnen of naar buiten. ,,Op neushoogte is het dus bijna altijd wel een langgerekte vettige vlek’’, verzucht Nita lachend. De vloer door het hele huis is van beton, gestort over de vloerverwarming en bewust niet glad ‘gevlinderd’ maar een beetje ruig en in warme kleur taupe geschilderd.

We sparen liever voor iets moois dan dat we zomaar wat kopen

,,We zijn trouw aan onze spullen’’, meldt Nita. ,,Alles verhuist met ons mee. We gebruiken stoelen, tafels en kasten steeds weer. En we sparen liever voor iets moois dan dat we zomaar wat kopen. Het verhaal erachter geeft het extra waarde voor ons.’’ De zwart gelakte grote eettafel naast de glaspui vonden ze ooit in de uitverkoop in Den Bosch en is de perfecte plek voor een uitbundig bloemstuk in vrolijke voorjaarskleuren. Dat vervolgens ook weer mooi matcht met de rood beklede Thonetstoelen.

Roel: ,,Als je hier binnen zit, zit je eigenlijk ook meteen al buiten.’’ Het bankje ernaast is de ‘bibliotheek’ en ligt vol met kook-, woon- en bloemtijdschriften. De werkplek van de heer des huizes – strategisch achter een wandje in de woonkamer – bestaat uit hun eerste eettafel. ,,Ik ga echt niet op een kamertje boven zitten, wil wel in contact blijven’’, zegt de voormalige onderwijzer uit Sleen en nu interim-directeur in het basisonderwijs. Het bureau-stoeltje van zijn vader is een van de dierbare erfstukken die ze met grote vanzelfsprekendheid en mooi effect in hun interieur hebben opgenomen. Een eigenwijs en vrolijke gekleurd keramieken beeldje van de Spaanse kunstenaar Ripolles kijkt hier naar buiten én naar binnen: en ziet zo het beste van twee werelden.

Donker en lichte grijzen, taupe, beetje groenig: dat zijn de basiskleuren die overal terugkomen. Nita: ,,We gebruikten vooral de kleuren die hier al waren, op deuren en muren; daarom pást het ook zo mooi.’’ Buiten bouwde Roel zelf een royale schuur annex carport en het oude schuurtje aan de andere kant vernieuwde hij tot mooie houtopslag. Schapenhekjes van kastanjehout houden de honden op hun eigen territorium, beukenhagen schermen diverse zitjes rond de boerderij af. Voor de recent geplaatste eiken- en notenbomen kozen ze flinke exemplaren. ,,We willen ze gewoon zeker zelf groot zien worden.’’ En de honden? Die laten ze nog steeds graag uit met een flinke wandeling op de Bommertsweg. Dan kijken ze als altijd verlangend naar de boerderij en gaan er dan fijn naar binnen!

Wie Nita ter Hoek, Roelo Omvlee, bordercollie Freek en labrador Kees.
Waar verkavelingsboerderij in Sleen uit 1956 (bouw kostte toen 40.000 gulden).
Fijnste plek keukentafel, in de winter bij de kachel (en de bank ligt ook wel heerlijk).
Woonwens dakramen voor ‘binnenplein’ in de deel en zonnecollectoren.
Motto mix van oud en nieuw is het mooiste
Laatste aankoop plexiglas Kartell-lamp ‘Bourgie’ in doorzichtig plexiglas.
Favoriete winkels Jan Luppes in Nieuw-Weerdinge en Flier in Emmen.

 TEKST MARJOLEIN KAAS 
FOTO’S MARCEL JURIAN DE JONG

Meer laden