UITGELICHT | Echt monnikenwerk - Wonen&Co
uitgelicht, dit mag nooit meer weg, wandkleed, wonen&co

UITGELICHT | Echt monnikenwerk

8 maart 2019 3 min leestijd Geen reacties

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. Hermie Wieske uit Assen wil het wandkleed van oom Anton nooit meer missen.

De een ziet er een schildpad in, de ander een mannetje of een kruis. Dat is precies wat Hermie Wieske zo boeiend vindt aan het wandkleed van haar oudoom Anton. Haar bijzondere oom, die in 1928 is ingetreden in een klooster, als missionaris naar Congo is gegaan, kleermaker werd, mensen verzorgde en die tapijten samenstellen als hobby had. Hij heeft er minstens honderd gemaakt en een deel ervan is vorig jaar geëxposeerd in Witmarsum. Eéntje hangt bij Hermie boven de trap. Dat is een familiestuk dat ook altijd in de familie moet blijven.

,,Het krachtige kleurgebruik in rood, groen en geel spreekt me erg aan. Ook is het helemaal symmetrisch, in spiegelbeeld, gemaakt van kleine stukjes kleed. Mijn oom kreeg van allerlei mensen tapijten; hij knipte ze in stukjes en creëerde er iets nieuws van. Zo is er een wandkleed met de titel Bostafereel met blokhut en sprookjeskasteel: er zijn zelfs hertjes in verwerkt. En er is een tapijt dat Jozef en Maria op weg naar Bethlehem heet. Hij heeft alles met de hand in elkaar gezet.’’ Monnikenwerk!

Familiegeschiedenis

Hermie (55, verpleegkundige) woont met haar man in een tweeonder-een-kapwoning aan de rand van Assen. Hun drie kinderen zijn de deur uit. Nu ze zelf wat ouder is, duikt ze opeens graag in het verleden om zich te verdiepen in haar familiegeschiedenis. ,,Zo ontdekte ik dat mijn oudoom, de broer van mijn opa, best een bijzonder leven heeft gehad. Het was een creatieve, zachte man, die zich altijd ten dienste van anderen heeft gesteld.’’

,,In zijn pensioentijd heeft hij heel veel wandkleden gemaakt”

,,Hij is geboren in Uithuizen, in een katholiek nest. Later is hij ingetreden in Vrijland, een klooster in Oosterbeek, waar de zorg voor elkaar hoog in het vaandel staat. Daar is hij opgeleid tot missionaris en is hij kleermaker geworden. Hij heette toen broeder Bonifatius. Vervolgens heeft hij in Congo gewerkt, maar is met chronische malaria teruggekomen.’’

Toen hij met pensioen ging, is hij begonnen met het maken van kleden van restanten tapijt. ,,Dat deed hij in zijn hobbykamer. Het is er vast erg stoffig geweest. Hij heeft er heel veel gemaakt, dus hij heeft zijn pensioentijd goed gebruikt’’, vertelt Hermie. Uiteindelijk heeft broeder Bonifatius zijn kunstzinnige wandkleden allemaal weggegeven.

Erfenis

Zelf is ze ook creatief. Ze houdt van schilderen en heeft een paar jaar les gehad. Aan de muur hangen maskers van keramiek, als herinnering aan de tijd dat ze wel eens een keramiekcursus deed. Het uitzicht vanuit de woonkamer op een aantrekkelijk tuin verraadt dat ze zich ook op het gebied van tuinieren weet uit te leven.


,,De kinderen vinden het verhaal achter het wandkleed ook mooi

De erfenis van broeder Bonifatius blijft bij Hermie in het trapportaal hangen. ,,De kinderen vinden het verhaal achter het wandkleed ook mooi. Familiestukken moet je in de familie houden. Die hebben emotionele waarde.’’

TEKST SHYRA HUETING
FOTO MARCEL JURIAN DE JONG

Voor Ineke uit Leeuwarden is een foto van boettende vissersvrouwen in Scheveningen van onschatbare waarde. Hier lees je waarom. Op huwelijksreis of die mooie design fauteuil kopen? Je kunt vast al raden wat Anneke en haar man uit Buitenpost kozen. Maar waarom kozen ze uiteindelijk voor de Oyster?

Geen reacties

Laat een reactie achter

×