Tafels van venkel, gras of rode ui - Wonen&Co

Tafels van venkel, gras of rode ui

10 juli 2015 4 min leestijd Geen reacties

Een tafel met een blad van gras uit het Reitdiepdal? Een kast met een wand van venkel uit een kruidentuin in Buitenpost? Lambrisering van Drentse dennen? Volgens de Groninger ontwerper Tjeerd Veenhoven heeft bio-laminaat de toekomst.

De deur van zijn atelier aan de Paradijsvogelstraat in Groningen staat uitnodigend open. Rondom het industriële pand aan de rand van de stad voel je de speelsheid die kunstenaars eigen is, maar binnen bij Studio Tjeerd Veenhoven gaat het er serieus aan toe. Wie de drempel overgaat, ontdekt er de showroom van een designer met passie voor materiaal.

,,Ik ben niet in de kunstenaarsscene blijven hangen”, vertelt productontwerper Tjeerd Veenhoven. Ooit deed hij de kunstacademie in Arnhem. Al vijftien jaar ontwerpt hij allerlei producten; sinds een paar jaar heeft hij een innovatief bedrijf dat platen van natuurlijke materialen levert. InVeendam heeft hij een fabriekje en aan ‘de Paradijs’ een werkplaats. Hij heeft zeven mensen aan het werk. Onder het label Huis Veendam laat hij zien hoe je lokale producten kunt toepassen in design.

Natuurlijke materialen, producten die anderen als afval zien, worden hier verwerkt tot iets moois. Zo maakt hij van stengels, bloemen en schillen biolaminaat, van tulpenblaadjes verf en van afgevallen palmblad slippers en tassen. En dat alles is met zetmeel uit de Groninger Veenkoloniën verlijmd.,,Onze regio heeft een rijke traditie als leverancier van aardappelzetmeel. In de jaren 40 is er een ommezwaai geweest; zetmeel werd vervangen door aardolie in de industrie. Nu is er in het Noorden weer oog voor zetmeel. Wij willen het revitaliseren tot een natuurlijk lijmproduct.”

Veenhoven gebruikt zetmeel in combinatie met diverse gewassen, zodat er uiteindelijk een plaat voor ‘wand en object’ ontstaat. Als voorbeeld laat hij er eentje zien waarin wel vijftig soorten plantjes zijn verwerkt: het snoeiafval dat het resultaat is van ecologisch maaibeleid.

Eyecatcher in het atelier aan de Paradijsvogelstaat is een enorme kast. ,,Dat is mijn vezelbibliotheek”, legt Veenhoven uit. ,,Ik heb hem eens gemaakt voor de Dutch Design Week. Wat je ziet, gaat over perceptie van waarde. Ik wil met mijn werk laten zien wat je met afval kunt doen. De verrassing is dat je van afval iets moois kunt maken. Wat voor anderen afval is, beschouwen wij als iets waardevols.”

De plankjes in de vezelbibliotheek lijken op hout of bamboe, maar zijn voorbeelden van biolaminaat. Ze bestaan uit allerlei soorten organisch ‘afval’ uit het Noorden. Soms zijn de strohalmen en plantenresten nog duidelijk te zien. Onder elk plankje ligt de vezel, de grondstof, zodat je precies ziet waarvan het is gemaakt.

Ter illustratie pakt Tjeerd een plankje dat bedrukt lijkt met rozen, maar is samengesteld uit schillen van rode uien. Ook laat hij er eentje zien waarvoor venkel de grondstof blijkt: het ruikt zelfs naar anijs. En dan zijn er plankjes die bestaan uit knoflookschilletjes, lavendel, kruiden uit de botanische tuin De Kruidhof in Buitenpost, conifeer, bermgras uit het Groninger Reitdiepdal, riethalmen, snoeiafval van Drentse dennen en appelbomen.

En er is nog heel veel meer. ,,We hebben zo’n 120 organische gewassen gevonden die bruikbaar zijn”, vertelt de ontwerper, die vervolgens een handjevol schilferig gruis pakt en door zijn vingers laat glijden. ,,Kijk, dit is goud”, zegt hij trots. Het geheim achter dit product is verpulverde Groninger aardappelschil, waarmee hij platen maakt die wel bekleed lijken met leer.

Het biolaminaat ziet er prachtig uit: je zou er zo een vloer van willen hebben. Maar dat is nog toekomstmuziek, vertelt de ontwerper. Volgens hem moet het zetmeel als lijmstof nog verder ontwikkeld worden. Wel zijn er al tafels van maaiafval gemaakt. Zo staat er ergens in een bankgebouw een met een blad van gras dat gemaaid werd langs het Reitdiep, die dienst doet als vergadertafel. En er pronkt eentje in de showroom in de Paradijsvogelstraat, waarin vele stroken van verschillende materialen geperst zijn. Verder wordt biolaminaat al toegepast in keukenkastjes, balies en kasten.

Maar er is méér aan de Paradijsvogelstraat. Er zijn fijne platen, ,,een hoogwaardig product”, waarmee je zo het dashboard van een chique auto nóg meer allure kunt geven. En notitieboekjes waarin een bloemenmengsel is verwerkt. ,,Dit alles gaat ook over duurzaamheid en biobased economy, speerpunt van de provincie Groningen. Dat heeft zich ontwikkeld van geitenharensokkenimago naar branding en marketing. Wat in je eigen achtertuin groeit, kun je verwerken tot iets moois.”

De showroom aan de Paradijsvogelstraat 10 in Groningen is op afspraak open voor publiek. Wie interesse heeft kan zich melden door een e-mail te sturen. De tafels zijn overigens te koop en kosten 200 euro.

 

Tulpenverf

Tjeerd Veenhoven maakt ook verf van tulpenkoppen. Op dit moment liggen 30.000 koppen van één kleur in zijn studio, afkomstig van 150.000 tulpen. Hij maakt er 300 kilo pigment van: goed voor 150 liter tulpenbeits. ,,De bloemen worden bij de tulpenboer gedroogd, de droge blaadjes worden vermalen in een verpoedermachine, een soort koffiemaler. De beits moet een paar maanden rijpen en dan is het geschikt om vier kleuren van te maken.”

TEKST SHYRA HUETING
FOTO’S CORNE SPARIDAENS

Geen reacties

Laat een reactie achter

×