Een beetje buitenland in Dokkum - Wonen&Co

Een beetje buitenland in Dokkum

9 november 2015 4 min leestijd Geen reacties

Ruim tien jaar woont het gezin Wijnia nu met veel plezier aan de D. Huijser van Reenenstraat in Dokkum. Het is niet alleen rustig en waterrijk. Over alles hangt, als een soort bonus op lekker leven, een vleugje Méditerranée.

,,Eigenlijk was dit huis onze tweede keus,” zegt Sonja. Vragend kijken we haar aan. Ze lacht. ,,We hadden al bijna een voorlopig koopcontract getekend voor een prachtig oud pand in de Dokkumer binnenstad. Maar op zeker moment realiseerden Jacob en ik ons dat dit niet de ideale locatie was voor onze – toen nog – erg jonge kinderen. De straat waaraan het huis lag was gewoonweg te druk. We zijn verder gaan kijken en kwamen toen bij deze woning terecht. Van de buitenkant was hij naar onze smaak iets te strak. Maar die ligging maakte alles goed. De voortuin grenst aan een rustig plein, en de achtertuin aan het water. Als je er ’s zomers onder de plataan zit met een lekker glas van het een of ander, zou je, met dat doorkijkje naar de vijver, zweren dat je in Frankrijk was.”

We zitten aan de ellenlange stamtafel die keuken en woonkamer scheidt; het hart van het huis. Boven het steigerhouten blad hangt een oude fabriekslamp. Aan de ene kant ervan staat een houten klepbank waarop drie personen royaal kunnen zitten. Aan de andere en op de twee kopse kanten vijf verschillende stoelen. Bij de Wijnia’s hoeft het allemaal niet zo in het gelid.

,,Aan een huis moet je kunnen zien dat er geleefd wordt”, zegt de gastvrouw die parttime werkt als tandartsassistente. Goed voorbeeld hiervan is de vloer. Geen strak parket, maar planken van doorleefd eikenhout. De butsen en deuken kregen ze er gratis bij. ,,Heeft Jacob gelegd”, zegt Sonja. ,,Zoals hij in dit huis en de tuin vrijwel alles gedaan heeft. Ideaal zo’n man met energie voor twee.”

Veel tijd heeft de heer des huizes, in het dagelijks leven ondernemer in Leeuwarden, daar overigens niet voor nodig gehad. Na welgeteld drie weken kon het gezin van de tijdelijke woning in het centrum van Dokkum verhuizen naar het nieuwe huis. Daar woont het inmiddels al dik tien jaar met veel plezier in een rustige kinderrijke buurt in de wijk Kooilanden.

Dat plezier is te verklaren. Het huis is een echt thuis, knus en op een prettige manier aards. ,,In letterlijke zin zijn Jacob en ik nogal kleurloos”, lacht Sonja. ,,Van felle tinten houden we niet zo. Maar er moet natuurlijk wel wat te zien zijn. Anders wordt het saai in huis.”

Aan eyecatchers geen gebrek in het huis van Jacob, Sonja, Bente en Merle. Neem bijvoorbeeld de door Van IJken in Eemnes gemaakte stalen schuifdeuren die woon- en werkkamer van elkaar scheiden. Of de boomstam annex hakblok op wieltjes, de vele – door Jacob zelf gemaakte tafels – en natuurlijk de paspop die naast een van de openslaande tuindeuren het schilderachtige terras opkijkt. Als ze een hoofd had gehad, tenminste. De stokoude pop is Sonja’s favoriete aankoop. Ze nam hem mee op de terugweg van een familievakantie op Texel. Dit vroeg wat inschikkelijkheid van de gezinsleden, want madam paste enkel op de bijrijdersstoel: ,,Als we inhaalden, zag je mensen verbaasd kijken. Daar hebben we op de achterbank nog best om gelachen.”

Sonja gaat vaak op struun. Is het niet op rommelmarkten of brocanterieën, dan wel naar garage sales of kofferbakuitverkopen. Soms gaat Jacob mee. ,,Als we iets mooi vinden, mag het best wat kosten. Maar er is meer lol als het voor een prikje lukt. Dan kun je ook eens vaker wat veranderen.”

Zoon Bente en dochter Merle, die beide het Dalton-college in hun woonplaats bezoeken, bekijken de ouderlijke hobby volgens Sonja soms met gemengde gevoelens: ,,Ze zeggen het niet me zoveel woorden, maar ik denk wel eens dat ze zelf een wat modernere smaak hebben. Merle heeft bijvoorbeeld een heel mooi antiek spijlenbed. Vinden wij althans. Voor haar is het ouwe troep, haha. Laatst vroeg ze wanneer ze nu eindelijk eens een nieuw bed kon krijgen.”

En nu we het toch over wensen hebben: graag zouden Sonja en Jacob iets meer ruimte om het huis hebben: ,,Maar dat is hier onmogelijk. Wat we misschien nog wel willen aanpakken, is de keuken. Maar dan niet helemaal. De zespits Boretti mag blijven staan. Daar hebben we al zoveel lekkers op gekookt en in gebakken.”

En uiteindelijk? ,,Het liefst willen wij in de toekomst een oud huis net buiten de stad, met uitzicht op de weilanden. Of mooi pand in het centrum, maar dan wel met een grote tuin. En dat mag dan best liggen aan een wat drukkere straat. Want onze kinderen zullen dan wel het huis uit zijn.”

WIE Sonja en Jacob Wijnia, Bente (15) en Merle (12)
HUIS GEBOUWD in 1998
WONEN HIER SINDS Juni 2005
FAVORIETE PLEK De stamtafel tussen keuken en woonkamer
FAVORIETE WINKELS Cou Cou in Dokkum, De Regent in Akkrum
INSPIRATIE Woontijdschriften, internet en dan met name Pinterest. Ook struunt Sonja graag met Jacob, vriendinnen of alleen over rommelmarkten. ,,En ik ben érg van de impulsaankopen. Laatst ging ik om verf en kwam met een antiek spijlenbed voor Merle terug.”
WOONWENS Ooit nog eens verhuizen naar een oud stadspand in Dokkum met veel ruimte om het huis, zodat ze een hond kunnen nemen en wat kippetjes kunnen laten rondlopen.

TEKST PAUL PEIJNENBURG
FOTO’S MARGRIET DE JAGER

Geen reacties

Laat een reactie achter

×