In de kosterswoning van Kûbaard is alles nog zoals vroeger - Wonen&Co

In de kosterswoning van Kûbaard is alles nog zoals vroeger

25 februari 2015 4 min leestijd Geen reacties

Ze lijken zo uit het verleden weggestapt. Martin en Ytsje Sijbesma houden van oud, en dat is te zien aan hun interieur en aan de kostuums die het stel geregeld draagt. Moderne interieurs? ,,Dat zijn net kantoren.”

Een bijzondere trouwfoto laten ze zien. De bruid in een prachtig paars gewaad en met een deftig hoedje, de bruidegom met een haast adellijk kapsel: het haar bovenop strak naar de zijkanten gekamd en daar in rollers vastgezet. Een stel dat zó uit 1800 lijkt weg gestapt.

Toch is de foto gemaakt in 1998, toen Martin en Ytsje Sijbesma elkaar het jawoord gaven. En niet alleen bij hun bruiloft zagen ze er zo bijzonder uit. Als ze op pad gaan met een van hun drie geliefde oldtimers – een Citroën Traction Avant uit 1953, een Mercedes uit 1977 en een ‘snoekebek’ – is dat bijna altijd in kostuum. Martin en Ytsje leven met het verleden.

Vooral Martin heeft altijd een hang naar vroeger gehad. Moderne interieurs vind hij maar niks. ,,Zo koud, zo kil. Het zijn net kantoren! Bij mij is de liefde voor oude spullen altijd heel groot geweest. De sfeer, de gezelligheid, het doorleefde.” Ytsje: ,,Mij heeft hij er intussen ook mee besmet.”

Hun liefde was eigenlijk ook iets uit het verleden. ,,Wij kenden elkaar van de peuterschool. Toen vond ik haar al zo’n lief meisje.” Ze verloren elkaar daarna uit het oog. Aangespoord door zijn oma schreef Martin Ytsje 26 jaar later een brief. ,,Oma zei: ‘Toe nou, kwibus. Heb je nu nog nooit eens contact met dat meisje? Via Ytsjes tante kreeg ik haar adres in Amersfoort. Ik schreef een brief en later kregen wij verkering.”

Martin, die was opgegroeid in Burgwerd, had in 1989 een arbeidershuisje gekocht in Kûbaard. Een kamer van 4 bij 4 meter, geen douche, slapen in de bedstede. Luxe was het niet. Toch kon Ytsje er prima bij in, toen zij besloot terug te keren naar Friesland. In 1998 hoorde het stel van een timmerman dat het voormalig gereformeerde kerkje in het dorp te koop kwam: een buitenkans. Precies wat voor hen, een pand met zoveel historie.

Het oudste deel hun woning is een huisje uit 1740. Anderhalve eeuw later, in de tijd van de Doleantie, was er in Kûbaard een groep mensen die een eigen kerk wilde beginnen. Eerst werden de diensten nog bij een boer in de schuur gehouden. Tot hij zijn zoon, die in dat oude huisje woonde, vroeg of er niet een kerkje bij hem in de tuin gebouwd kon worden. Dat gebeurde. ,,In 1890 is de kerk gebouwd, voor 2250 gulden.”

Voor het orgel werd vervolgens nog eens twaalf jaar gespaard door de gemeente. ,,Dat orgel bestaat nog altijd”, weet Martin. ,,Het staat nu in de kerk in Valthermond.” Martin en Ytsje hadden graag gezien dat het nog op zijn oorspronkelijke plek zat. ,,Dan hadden wij het nooit weggehaald.” Ook de preekstoel is eruit gesloopt, maar daarvan zijn de panelen weer verwerkt in de huidige keuken, en het preekstoeldeurtje staat te pronken achter glas in de huiskamer, waar vroeger de kerkzaal was.

In die kamer zit een soort glazen gang, waarachter religieuze beelden tentoongesteld zijn. De gang is aangelegd vanwege de isolatie, want de kerkramen tochten behoorlijk, en als een soort tuinkamer. ,,Dat was mode in de jaren zeventig.” In 1977 zijn het huisje en de kerk grondig gerestaureerd door de toenmalige eigenaar. Nadat de kerk sinds 1966 niet meer als zodanig gebruikt werd, hadden de twee pandjes lang leeg gestaan en waren ze behoorlijk vervallen. ,,Een kattenparadijs”, weet Martin.

Van de verbouwing zijn keurig plakboeken bijgehouden, die daarna van eigenaar op eigenaar zijn overgegaan. Ook Ytsje en Martin documenteren wat ze veranderen, net als alles wat ze vinden over de geschiedenis. De plakboeken blijven voor altijd bij het huis.

Het interieur van het stel past precies bij het eeuwenoude pand. Ze houden van antiek. De bankjes in Biedermeier-stijl bijvoorbeeld, vindt Martin geweldig. ,,De versiering spreekt mij aan. Eenvoud, maar wel met wat frivoliteiten.” In dezelfde stijl vonden ze een bidbankje, bij een kringloopwinkel. Martin lacht. ,,Maar niet voor een kringloopprijs.”

Martin verzamelt van alles. In een vitrinekast heeft hij talloze miniaturen van Mercedessen, favoriet vanwege de degelijkheid, en Citroëns, geliefd vanwege de eigenzinnigheid. In zijn atelier staat een collectie glazen potten uit de VOC-tijd en een verzameling pijpen. In de keuken vinden we petroleumstelletjes, die nog regelmatig echt gebruikt worden. Ideaal voor een stoofpotje, vindt het stel.

Aan de wanden hangt vooral de kunst die Martin zelf maakt. Hij is schilder van beroep en maakt realistische stillevens en landschappen. Ook een geliefd onderwerp zijn de drie eigen oldtimers. ,,En Ytsje natuurlijk”, zegt hij. Want zij is toch wel het mooiste plaatje in huis.

WIE Martin en Ytsje Sijbesma
WAAR Kûbaard
HUIS GEBOUWD 1740 (kosterswoning) en 1890 (kerkje)
WONEN HIER SINDS 1998
STIJLZe houden van oud. Vooral Biedermeier vinden ze een mooie stijl.
LAATST GEKOCHT Een haal voor bij de kachel, van rond 1670. ,,Hij komt uit Staphorst en is van hout. Dat is heel bijzonder, want later werden ze alleen van ijzer gemaakt en de meeste houten exemplaren zijn vergaan.”
FAVORIETE WINKELS Antiekzaken, veilingen en kringloopwinkels.
WEBSITE

TEKST ANNIEK BOSWIJK
FOTO’S CATRINUS VAN DER VEEN

Geen reacties

Laat een reactie achter

×