BUITENLEVEN | tuinieren, tuininspiratie, vingerhoedskruid, planten, Kabbes

BUITENLEVEN | Carnaval in juni

Dat planten in de tropen uitbundig kunnen bloeien, verbaast ons niet. In ons land hebben de meeste inheemse bloemen een bescheidener uitstraling. Vingerhoedskruid niet, die doet in juni gewoon alsof het carnaval is.

Met hun stram opstaande bloemstelen, waaraan de purperen, roze of witte klokken karakteristiek aan één kant staan gerangschikt, is vingerhoedskruid niet over het hoofd te zien. Prachtig zijn ze, vrolijke feestvierders, hun bloemen doen overdadig, bijna tropisch aan. In de natuur kun je ze vinden langs bosranden, op rommelige terreinen waar men ooit puin of takken heeft gestort en op kapvlakten in bossen. Als de omstandigheden optimaal zijn, kunnen ze in korte tijd hele velden in beslag nemen. En dan zijn ze op hun allermooist, in grote groepen bijeen.

Giftige plant

Omdat een uitgebloeide plant enorme hoeveelheden zaad weet te produceren, kunnen ze zich in de tuin massaal uitzaaien. Dat is een van de redenen waarom menigeen wat huiverig is voor het aanplanten van vingerhoedskruid. Dat probleem is echter eenvoudig te voorkomen, door na de bloei en voordat het zaad rijp is en valt, de bloemstelen geheel of gedeeltelijk weg te knippen.

De tweede reden die het enthousiasme van tuiniers kan temperen, is de giftigheid van alle plantendelen. Gelukkig zijn ernstige vergiftigingen zeer uitzonderlijk, maar inname kan fataal zijn. Dat klinkt griezelig, maar daarmee is het vingerhoedskruid geen uitzondering. Menig tuin biedt onderdak aan potentieel gevaarlijke planten zoals monnikskap, taxus, narcis en gouden regen.

In de artsenij is Digitalis, de wetenschappelijke naam van het vingerhoedskruid, een middel om het hartritme mee te reguleren. Ga daar nooit zelf mee experimenteren, de kans bestaat dat je hartslag wel drastisch gereguleerd gaat worden.

In de tuin is het vingerhoedskruid een waardevolle accentplant die met haar strak verticale lijnen diepte aan een beplanting kan geven. Naast de bekende inheemse soort die zoals gezegd purper, roze of wit kan bloeien, bieden gespecialiseerde kwekers ook nog andere soorten aan.

Tweejarige planten

Een van mijn favorieten is het roestig vingerhoedskruid, een plant die, de naam zegt het al, roestkleurig bloeit. Een ongewone kleur, die wonderwel met bijna alle andere kleuren is te combineren. Zowel het roestige als het gewone vingerhoedskruid zijn tweejarige planten, die na de bloei afsterven.

Door deze planten een beetje te laten uitzaaien, kun je ze toch in stand houden. Zaailingen op hinderlijke plekken kun je gemakkelijk weg wieden of verplanten naar een geschiktere plek.

Meerjarige soorten bestaan ook, zoals het ingetogen gele vingerhoedskruid. Daarvan zijn de buisvormige, zachtgele bloemen weliswaar relatief klein, hun grote aantal maakt dat goed. Na enkele jaren kunnen het imposante bossen worden, ideaal voor een licht beschaduwde plek.

Het Engelse vingerhoedskruid heeft grote en opvallende brede klokken, is eveneens meerjarig en bloeit uitbundig. En ondanks die kwaliteiten is het toch een tamelijk onbekende plant. Want hoewel een van de allermooiste soorten, is het op mijn kwekerij de minst gekochte Digitalis. Onbekend maakt overduidelijk onbemind. De deftige bloemkleur omschrijft men in Engeland als geprakte aardbeien met room, wij nuchtere Hollanders zeggen gewoon oudroze.

Dit artikel is geschreven door Brian Kabbes, noordelijk kweker van botanische rariteiten

Bekijk hier meer tuininspiratie. 

Meer laden