wooninspiratie, woonaccessoires, binnenkijken, vintage, industrieel, bijzondere woning, winschoten, styling

BINNENKIJKEN | Samen op de bank in een oude bank

Gert en José wonen in een oude bank in het centrum van Winschoten. Dat is amper nog te zien, want het stel heeft er een warme woon- en werkplek in vintage-industriële stijl van gemaakt. Alleen de dikke kluisdeur in de kelder herinnert nog aan vroeger.

Het was augustus 2016 en Gert van Duinen en José de Wal waren zo’n anderhalf jaar bij elkaar, toen ze binnen vier dagen besloten dat ze gingen samenwonen. Echt serieus dachten ze daar op dat moment nog helemaal niet over na, maar ja, soms komt er een kans voorbij die je niet kunt laten schieten. José zag op Marktplaats een huurwoning in haar woonplaats Winschoten die hen op het lijf was geschreven. Oud, karakteristiek en met genoeg ruimte voor twee thuiswerkende ondernemers. Gert nam vrijdag contact op met de verhuurder, ze werden uitgenodigd voor een bezichtiging op woensdag en kregen vervolgens woensdagavond te horen dat ze de nieuwe bewoners werden van de voormalige bank.

,,We moesten snel beslissen’’, blikt José terug aan de lange eettafel met uitzicht over een pleintje met parkeerplaatsen. ,,Maar het was zo’n uniek huis, dat we er beiden voor wilden gaan.’’ Het ligt op steenworp afstand van de winkelstraat, in de plaats waar ze opgroeide, waar vrienden en familie wonen en waar ze prima vanuit huis haar eenmanszaak als grafisch ontwerper kan runnen. Maar aan één kantoor aan huis hadden ze niet genoeg, want ook Gert is zelfstandig grafisch ontwerper.

,,Wij zijn geen mensen voor een rijtjeshuis”

Beiden vervaardigen logo’s en beeldmerken voor bedrijven en kunstondernemingen. Ze werken voor klanten over de hele wereld, die hen via internet op het spoor komen. Vandaar dat Gert deze ochtend nog ietwat slaperig boven een kopje koffie hangt – hij heeft zijn werktijden grotendeels aangepast aan Amerika. Toch vertelt ook hij met enthousiasme over de woning. ,,Wij zijn geen mensen voor een rijtjeshuis. Los van het feit dat dat voor thuiswerken niet handig is, past het ook gewoon niet bij ons. We houden allebei van oude dingen. Er moet een verhaal aan zitten.’’

Kluis

Het verhaal van het huis begint in 1938, als het gebouw, ontworpen door het Groningse architectenduo Jan Kruijer en Klaas Visker in een stijl die wel wat aan de Amsterdamse School doet denken, in gebruik wordt genomen als nutsbank. Vandaag de dag is daar niet zoveel meer van terug te zien – de balies zijn al lang en breed verdwenen. Maar in Gerts werkruimte zit nog wel een deur naar de kelder, waar een dikke kluisdeur openstaat. In de manshoge kluis, die ze nu als opslagruimte gebruiken, staat ook nog weer een kleinere kluis. En die derde kluis in het kantoor dan? ,,Dat is gewoon een kastje uit een woonwinkel’’, laat Gert lachend zien. ,,Ik vond hem hier wel passen.’’

Van bank naar woonhuis was niet de enige metamorfose die het pand onderging. Ook toen José en Gert er gingen wonen, kreeg het huis een compleet andere look. De zwartgeverfde houten vloer die in het overgrote deel van het huis ligt – woonkamer, eetkamer, beide werkkamers, overloop en slaapkamer – is de grote blikvanger. Een nogal rigoureuze keus voor José die in haar vorige huis juist alle vloeren en muren wit had. ,,Maar Gert houdt meer van donker. Als middenweg hebben we hier de meeste wanden lichtgrijs geschilderd. En ik wist vrij snel dat ik dan een zwarte vloer wilde. Mensen hebben me voor gek verklaard, maar ik vind: als je het dan anders doet, dan ook goed. Alles wit zou de ruimte hier echt te kil maken.”

Toen Gert en José het verfwerk af hadden, volgde de inrichting. Gert nam zijn spullen mee uit zijn huis in Ter Apel, José die van haar uit haar veel kleinere woning in Winschoten. ,,Toch is het opmerkelijk hoe snel we de ruimte hebben gevuld’’, vindt Gert. Maar goed, met een 4 meter brede apothekerskast in de eetkamer is dat misschien ook niet zo moeilijk. De kast komt uit zijn collectie. ,,Ik heb hem gekocht van een familie in Drenthe, maar hij komt oorspronkelijk uit Engeland en dateert uit de periode rond 1850. Tachtig laatjes heeft-ie. In sommige zaten zelfs nog kaartjes van de Britse apotheker. ‘Mr. Johnson has a skin disease’, en dat hij dan dit en dat middel op zijn huid moest smeren.’’

Vintage en industrieel, zo omschrijven Gert en José hun woonsmaak. Ze hebben allebei een industriële lamp boven hun bureau. Die van José komt zelfs uit een Russische mijn, via de Handelsfabriek in Tolbert, waar ze geregeld even een kijkje nemen. Maar ook zelf reizen ze graag – José iets vaker dan Gert – en dan nemen ze bijzondere spullen mee. Een kleedje voor de haard in de woonkamer kocht José een paar weken geleden nog in Marokko. ,,Ik ben in een weverij geweest, heel bijzonder. Daar geldt de regel: kleden die meerdere eigenaren hebben gehad, hebben meer waarde. Dat gaat voor de spullen in ons huis ook wel op.’’

Kroonluchter

Neem de enorme industriële kroonluchter die boven de trap hangt. José spotte hem in de etalage van een kinderkledingzaak toen ze tijdens het klussen in het huis door de stad liep om verf te kopen. ,,Zoiets wilde ik wel boven de trap, zei ik later tegen Gert. De volgende dag vertelde hij mij doodleuk dat hij een kroonluchter had gekocht. Was-ie naar die winkel gegaan en had hij hem van de eigenaar overgenomen.’’ Gert grijnst. ,,Maar toen moest hij nog opgehangen. Dat was wel een projectje.’’ Met wat handige vrienden bedachten ze een katrolsysteem, met stevige touwen. Maar José vond het eigenlijk toch niet zo mooi. ,,Dat durfde ik bijna niet te zeggen.’’ Toch kreeg Gert de mannen zover dat ze de lamp met kettingen aan het plafond probeerden te hangen. Met gevaar voor eigen leven stonden ze op ladders over de trapleuning te balanceren, maar uiteindelijk hangt het pronkstuk er.

Op de bovenverdieping zijn, naast de sfeervolle masterbedroom, badkamer en inloopkast, twee kinderkamers voor Julia (12) en Dilan (11), Gerts kinderen, die er elke twee weken slapen. Ook José nam een erfenis mee uit een vorige relatie: haar kat Kika én een heel handige ex-schoonvader. ,,Jacob en zijn vrouw zijn eigenlijk gewoon vrienden van ons’’, zegt Gert.

,,Ik hoop dat we hier nog een hele tijd kunnen blijven’’

Jacobs hand is overal te zien: hij maakt creatieve lampen van koperen buizen, hij kort de poten van de tafel in zonder dat ze wiebelen, hij hangt rode snoeren aan oude lampen als José dat mooier vindt dan zwarte, hij en zijn vrouw maken aquarellen van bijzondere landschapsfoto’s die Gert en José op reis in IJsland schoten. Fotografie is voor de creatievelingen een dierbare hobby. José heeft haar collectie oude camera’s een ereplekje gegeven in de woonkamer. Daar is gelukkig alle ruimte voor en daarom wonen ze hier zo graag. ,,Ik hoop dat we hier nog een hele tijd kunnen blijven.’’

Wie Gert van Duinen (46) en José de Wal (32), kat Kika.
Waar voormalig bankgebouw in Winschoten.
Wonen hier sinds augustus 2016.
Gebouwd in 1938.
Favoriete plekje we zitten het meest op onze werkkamers, maar verblijven het liefst met vrienden in de eet-/borrelkamer.
Laatst gekocht wijnrekje voor in de eetkamer.
Laatst gedaan schakelaars in de hal vervangen.
Woontip koop niet alle meubels als een serie nieuw bij elkaar, maar haal liever iets met een verhaal in huis.
Woonwens we willen graag nog een poos hier blijven, maar een nieuwe keuken en badkamer zouden dan wel fijn zijn.
Website www.josedewal.nl

TEKST MIRANDA TEN WOLDE
FOTO’S MARCEL JURIAN DE JONG

 

Neem ook een kijkje in het bijzondere huis van Connie en Marco, de oude, beroemde ‘Suvelskool’ van Bolsward.  Of kijk binnen in de romantische hofjeswoning van Miranda, waar zij pastelkleuren combineert met nostalgische elementen.