binnenkijken, wooninspiratie, woonaccessoires, design, kunst, boerderij

BINNENKIJKEN | Een plek om te zwerven en te bewonderen

Wonen, werken, dwalen, bewonderen. Het huis van Loes en Klaas Koster in Muntendam staat nimmer stil: kunst komt en gaat, evenals de mensen. Hun stijl is beslist geen samenraapsel: wat hen raakt, willen ze bij zich houden. Niets meer en niets minder.

Kunst is zo verweven met het huis van Loes en Klaas Koster dat het zielloos zou zijn zonder. Heel hun woning is eigenlijk een grote galerie met wisselende werken. Drie keer per jaar pakken de Kosters het écht groots aan, dan is iedereen welkom om hun exposities te bewonderen. De banken en zelfs de deuren gaan er dan uit. Klaas: ,,In dit huis trekken altijd veel mensen rond.’’

Dat rondtrekken, het past hen wel. Doen ze zelf ook veel. Zij het niet in hun eigen huis, maar wel in Thailand, het land waar ze hun hart aan hebben verpand. Koning Bhumibol – op 13 oktober 2016 overleden – kijkt trots de slaapkamer in vanuit een lijstje met een rouwstrik erop. Hij hangt boven de oude trapnaaimachine van oma. Loes en Klaas houden van de dynamiek van hun huis: de wisselende exposities, de diversiteit aan bezoekers en de herinneringen die ze van hun reizen meenemen. Het heeft iets nomadisch, al dat gezwerf van esthetiek, mensen en zichzelf. Toch is hun huis in Muntendam de basis, al is die ook continu aan verandering onderhevig. Klaas: ,,Eigenlijk hebben we tot gister aan toe verbouwd.’’

Jonge dertigers waren ze toen ze in hun pas gekochte woning trokken. Een ,,rommelige start’’, noemt Klaas hun verhuizing. Want hoewel het koopcontract al was getekend, had de voormalige eigenaar nog geen afscheid van zijn huis genomen. Zaten ze daar met hun drie kinderen en de oude bewoner. Klaas: ,,Die man wilde niet weg. We hebben twee weken met hem samengewoond. Uiteindelijk hebben zijn zoons het huis leeggehaald en is de man schreeuwend en huilend weggegaan.’’

Atelier

Hoe oud de Muntendammer woning precies is, weten ze niet zeker. Begin 1900 kan het zijn geweest, of iets daarvoor. Het heeft al vele bestemmingen gehad: een bakkerij, een aannemersbedrijf, een loodgietersonderneming. Nu huist het atelier van Loes er. Ze maakt er keramische kunstwerken met behulp van de zogenoemde rakutechniek. Een Japanse methode waarbij – door het materiaal heel heet te bakken en snel af te koelen – haarscheuren in het glazuur komen, kenmerkend voor het ‘raku’en’.

,,Je hebt nergens een tweede van, elk stuk is uniek. De oven staat buiten. De buren licht ik van tevoren in, dan zeg ik: ‘Ik ga raku’en hoor’. De structuren die door de rakutechniek tevoorschijn komen doen mij denken aan het Groninger landschap en hoe dat klaar ligt om bewerkt te worden. Dat komt elke keer weer in mijn werk terug.’’

Zwarte plafonds

In de woonkamer vindt het leven plaats onder zwarte plafonds. ,,Werkt heel goed’’, zegt Loes. ,,Ze zijn al veertig jaar zwart.’’ De oude kolenkachel dateert nog uit de Heemskerktijd. Heeft hun toch maar mooi door de strenge winter in ’79 heen geholpen.

binnenkijken, wooninspiratie, woonaccessoires, design, kunst, boerderij

,,Mensen zeggen dat ze in dit huis tot rust komen, ondanks dat het vol is’’

Als Klaas zich terug wil trekken, loopt hij naar het opkamertje, grenzend aan de woonkamer. In de barokke stoel van ome Willem, bijgestaan door de tafel van tante Anne en Coba, nestelt hij zich dan met een boek. De opkamer heeft Klaas behangen met bladzijden uit oude schoolboekjes. De ervaringen van Jaap en Gerdientje en hun vriend Polleke komen regelmatig op de muur terug. Klaas: ,,Het is zo’n lekker leeshoekje.’’ In de keuken ligt een halve klinkercirkel. De andere helft eindigt buiten. Zo voelt de keuken als een verlengstuk van de tuin. Of andersom. De beeldentuin is overigens weer een wereld op zich en net als het huis ook zo’n plek om te zwerven en te bewonderen.

Rust

Daar dagen alle ruimtes toe uit: om je even in te verliezen. Neem de badkamer, het laatste verbouwproject van Loes en Klaas. Van een paneel dat ze van een Chinese kunstenares kochten maakten ze een soort draaideur. Eenmaal daarlangs prijkt een robuuste vrijstaande badkuip die nog witter oogt door de scharlakenrode muren. Al het sanitair – de wasbak, de wc-pot – is van ontwerper Philippe Starck. De wasbakspiegel is het minst nieuwe voorwerp in het sanitaire domein. Loes: ,,Die gaat al vijftig jaar mee en heeft alle kleuren al gehad.’’

Wat de kunst betreft zijn ze eensgezind. En is dat een keer niet het geval dan geven ze elkaar de ruimte. Dat kan sowieso gemakkelijk in en om het huis. Loes werkt veel in haar atelier, de beelden- en wilde plantentuin is meer het territorium van Klaas. Loes: ,,Daar doe ik niets.’’ Als ze iets mooi vinden, hebben ze de neiging het te kopen. ,,Dat maakt onze stijl niet tot een samenraapsel. Als het je raakt, wil je het bij je hebben. Dat is met alles wat hier staat. Mensen zeggen dat ze in dit huis tot rust komen, ondanks dat het vol is.’’

Wie Loes (73) en Klaas (72) Koster .
Waar Muntendam.
Soort huis Vrijstaande boerderij.
Wonen er sinds 1978.
Stijl bezield: wat ze raakt mag blijven.
Laatste verbouwproject de badkamer
Website www.keramischevormgeving.nl

TEKST MAJELLE HOEK
FOTO’S JILMER POSTMA

Bekijk ook deze stijlvol ingerichte Zweedse woning waar vintage, retro en groen samen komen. Of neem een kijkje in een voormalig meetstation van het KNMI, of dit romantisch ingerichte vissershuisje in Kollumerzwaag.